آریا چَمروش

فروپاشی( ج. ا )، برآمدن هژمونی سازندگی و مسئولیت جامعه جهانی پژوهش حاضر بر یک فرض بنیادین استوار است: ( ج. ا ) فروپاشیده، ایران وارد دوره‌ای نو از دولت‌سازی شده و در این گذار، اسلام سیاسی جایگاه هژمونیک خود را در ایران و بخش‌هایی از جهان اسلام از دست می‌دهد. به‌جای آن، الگویی ملی، سکولار و ریشه‌دار در ایرانیت به‌عنوان نماد سیاسی و تمدنی قابلیت آن را دارد که «هژمونی سازندگی» را جایگزین هژمونی تخریب‌محور پیشین کند. در چنین چشم‌اندازی، پایان ( ج. ا ) صرفاً جابه‌جایی یک حکومت نیست؛ پایان یک...

گزینه ملی و آینده گذار؛ آسیب‌شناسی آلترناتیوسوزی در ایران گذار از رژیم ملایان ، تنها زمانی از سطح آرزو و شعار به امکان سیاسی تبدیل می‌شود که جامعه به یک گزینه ملی قابل اتکا دسترسی داشته باشد؛ گزینه‌ای که بتواند سه عنصر بنیادین گذار با ثبات، مشروعیت تاریخی، توان انسجام‌بخشی و قابلیت اداره در لحظه بحران را به‌طور هم‌زمان در خود جمع کند. نظریه‌های گذار سیاسی، جامعه‌شناسی قدرت و هویت جمعی بر این نکته توافق دارند که گذار بدون چنین ظرفیتی، یا به بازتولید اقتدار موجود می‌انجامد، یا کشور را وارد...

پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی و تطبیقی، به بررسی دو پرسش بنیادین می‌پردازد: نخست، راز استمرار ( ج.ا ) بر بستر فرسایش مشروعیت، بحران اقتصادی و گسست فرهنگی چیست؟ و دوم، نقش آحاد ملت ایران- درون‌مرز و برون‌مرز- در پایان دادن به این نظام و گذار به ساختاری عقلانی و ملی کدام است؟ یافته‌ها نشان می‌دهد که تداوم نظام حاکم نه بر اقتدار واقعی، بلکه بر چرخه‌ای از ترس، انفعال و پراکندگی اجتماعی استوار است. از سوی دیگر، عاملیت ملت ایران، با بازیابی آگاهی، سازمانیافتگی و همکاری در چارچوب سامانه پادشاهی...